Ik zie het nog voor me. Een jongetje van zeven, kleine schouders hoog opgetrokken, dat elke ochtend bij de deur van de klas even bleef hangen. Niet omdat hij het rekenen niet snapte. Niet omdat de methode niet goed was. Maar omdat hij eerst wilde weten: is de juf vandaag blij, of gehaast? Kijkt ze…
Mijn jongste wordt bijna zeven. Uitgerekend in de laatste week van het schooljaar. Een week waarin toch al zoveel samenkomt: het jaar dat wordt afgesloten, het idee dat hij moet wennen aan dat zijn juf straks niet meer “zijn” juf is, kennismaking met een nieuwe leerkracht, de spanning voor zijn kinderfeestje, en dan ook nog…
Hij stapte uit de auto na het kinderfeestje. Bleek. Stil. De ogen half dicht. De moeder van de jarige had al gefluisterd: “Ik denk dat hij ziek wordt, hij was zo bleek en heeft in de auto geslapen.” Hij keek me aan… moe, zo moe.. maar ook zo genoten. Ik zag het aan hem. Mijn…